امروز تعدادى از آنان مانده‌اند كه به هنگام ذكر پيامبر ، بر خاندان او صلوات نمىفرستند . عملكرد آنان اين گونه بود و آنان هيچ گاه درنيافتند كه معناى درود بر آن‌ها ، غير از دعا مىباشد - و در اين معنا ، اندكى پايين آوردن مقام و درجه آن‌هاست - زيرا آن‌ها به دعاى رعيت و مردم نيازمند مىشوند ؛ پس چگونه خواهد بود اگر بدانند كه معناى صلوات و درود در اين جا به معناى پيروى مىباشد ؟ و به همين معنا است « اسب مصلّى » ؛ يعنى اسب تابع و پيرو . پس نخستين كسى كه صلوات فرستاد ، پيامبر بود . هنگامى كه جبرئيل به او صلوات را آموخت ، از او پيروى كرد ، سپس حضرت على عليه السلام از پيامبر پيروى كرد و صلوات فرستاد ؛ زيرا او اولين كسى است كه با اين صلوات و درود از پيامبر پيروى نمود . پس خداوند پيامبر را نويد داد كه در امت او كسى را به جاى او قرار مىدهد كه صلوات و پيروى از او مىنمايد و اين هنگامى بود كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله از خداوند خواست و عرضه داشت : « وَاجْعَلْ لي وَزيرًا مِنْ أَهْلي اشْدُدْ بِهِ أَزْري » ؛ و از خاندان من ياور و وزيرى - يعنى على را - قرار بده . او را پشت‌گرمى من قرار بده .